# İnsan Sussa Bile Varlığı Konuşur Medeniyetin gürültüsü içinde unuttuğumuz kadim bir hakikat var: Konuşmak bir eylemdir, ancak susmak bir duruştur. Dijital çağ, dünyadaki her boşluğu veriyle ve sesle doldurmaya çalışırken; insanın en mahrem kalesi olan sessizliği bir "veri hatası" zannediyor. Oysa insan sustuğunda yok olmaz; aksine, varlığı en kesif haliyle o zaman tezahür eder. ### Sessizlik Bir Veri Kaybı Değildir Yapay zeka için sessizlik, işlemin durmasıdır. Bir algoritm

Yapay Zeka İzi İnsan İzine Karıştı! Her şey, yabancı bir platformda yayınlanan yazımdan sonra başladı. Metindeki özeni ve derinliği gören bir okur, doğrudan şu soruyu sordu: "Bu bir yapay zeka ürünü mü? Robotlar mı yazıyor artık bunları?" Tartışma ilerledikçe karşımdaki seslerin öz güveni arttı: "Artık dijital ikizler üretiliyor, her şeyi birebir kopyalayacaklar. Yapay zeka senin gibi düşünecek, senin gibi yazacak." İşte tam o an, Profesör İsmail Hakkı Aydın’ın o kulak tırmal

Bilim dünyası bugünlerde "Evo" adlı yapay zekanın sıfırdan bir virüs tasarlamasını kutluyor. Güya antibiyotiklerin yetmediği yerde bu "tasarım virüsler" şifa olacak. Ama durup bir bakmak lazım; biz gerçekten neyin peşindeyiz? BALTADAN VİRÜSE: KONTROLÜ OLMAYAN GÜCÜN TARİHİ İnsanlık, her yeni buluşunu önce bir "güç" zannetti, sonra o güç başına bela oldu. Hikayemiz çok eski: * Taş Balta: Önce karnını doyurmak için yonttu, sonra yanındakinin kafasına vurmak için kullandı. * Ateş

# Tam Ölümsüzlüğü Bulurken Sular Kesildi İnsanlık olarak bugün çok kibirli ve devasa bir ödevin peşindeyiz: İnsanı kopyalamak. Çocukluğumuzun o en masum bahanesi olan "Ödevimi yapacaktım ama elektrikler kesildi" cümlesi, bugün çok daha trajik bir gerçeğe dönüşmek üzere. Korkarım tarih bizi şu tek cümleyle kaydedecek: "Tam ölümsüzlüğü bulacaktık ki, sular kesildi." ### Dijital Cennetin Kirli Faturası: Kimin Geleceğini Sömürüyorsunuz? Bize sunulan o kusursuz dijital dünyayı aya

Yapay zeka olur da yapay akıl olamaz

### Bölüm 3: Eril Tahakküm, Dişil Devrim: Dengeni Geri Al! Dünya artık yorgun. Çünkü binlerce yıldır tek bir bacakla yürümeye, tek bir kanatla uçmaya çalışıyor. Medeniyet, eril enerjinin "fethet, yönet ve tüket" hırsını kutsarken; dişil enerjinin "besle, yarat ve hisset" diyen kadim sesini zayıflık olarak yaftalayıp susturdu. Sonuç: Ruhsal bir çöküş, duygusuzlaşan toplumlar ve dengesini yitirmiş bir yaşam. #### Eril Enerjinin Zorbalığı mı, Dişilin Sessiz Direnişi mi? Eril ene

**MEDENİYETİN ŞİFASI: SEZGİ VE ŞEFKATİN DÖNÜŞÜ** Modern dünya bize sürekli koşmayı, yarışmayı ve "daha fazlasını" dayattı. Bu eril tahakküm, dış dünyayı inşa ederken iç dünyamızı kuruttu. Oysa şimdi şifanın kaynağına, unuttuğumuz o kadim güce dönme vakti: **Dişil bilgeliğe.** Gerçek güç; ezmekte değil, kapsamakta; bağırmakta değil, anlamaktadır. 🌿 **Durmanın ve Dinlemenin Gücü** Sürekli eylem halinde olmak marifet değil, bir kaçıştır. Şifa, durabildiğin an başlar. Kendi sess

Medeniyetin dişil enerjiyi kuruttuğu o devasa çölde, en büyük trajediyi belki de hayatta kalmaya çalışan kadınlar yaşıyor. İlk yazımızda "Eril Tahakküm"ün dünyayı nasıl bir şantiye alanına çevirdiğinden bahsetmiştik; şimdi o tahakkümün kadına kurduğu en sinsi tuzağı deşifre etme vakti: **Sahte Güç.** Modern dünya, kadına bir elinde özgürlük kartı, diğer elinde ise ağır bir "eril zırh" uzattı. *"Eğer bu dünyada var olmak, saygı görmek ve 'güçlü' sayılmak istiyorsan,"* dedi, *"

Nihilist bir penguenin buzla kaplı hakikatinden, modernizmin betonla kaplı yanılgısına sert bir geçiş yapıyoruz. Penguen bize "her şeyin boş olduğunu" fısıldamıştı. Peki, modern insanın içini kemiren bu derin boşluk hissi sadece evrenin anlamsızlığından mı ibaret? Yoksa mesele; o anlamı doğuracak, besleyecek ve büyütecek olan rahmi, yani "dişil enerjiyi" kendi ellerimizle boğmuş olmamız mıdır? Medeniyet dediğimiz bu devasa çark, dişlilerinin arasına sadece doğayı değil, insan

Mehmet Akif, medeniyeti "tek dişi kalmış canavar" olarak tanımlarken belki de o son dişin, bizi hala hayata bağlayan yegâne "dişil öz" olduğunu öngörmemişti. Bugün o canavar artık tamamen dişsiz. Çünkü modernite; kontrol edemediği, ehlileştiremediği ve mülkiyetine geçiremediği ne varsa—başta kadın ve onun kadim gücü olmak üzere—söküp attı. Nihilist bir penguenin buzdağı üzerindeki o vakur ve anlamsız bekleyişi, aslında bu büyük söküm işleminin sonucudur. Modern insan, anlam a

The Nihilist Penguin and the Modern Human On how a lost animal became a mirror of our civilization In recent days, social media has been filled with a single image: A penguin leaves its colony and walks toward the mountains instead of the sea. Seventy kilometers. Silent, determined, and ending in death. Millions shared it. Felt sad. Found it poetic. Created metaphors. But there was a small detail: This imaThe Nihilist Penguin and the Modern Human On how a lost animal b

Nihilist Penguen ve Modern İnsan Bir çağın kendine yabancılaşması üzerine Son günlerde sosyal medya tek bir görüntüyle doldu: Sürüsünden ayrılmış bir penguen, denize gitmesi gerekirken dağlara doğru yürüyor. Yetmiş kilometre. Sessiz, kararlı ve sonunda ölümle biten bir yürüyüş. Milyonlar paylaştı. Üzüldü. Romantik buldu. Metaforlar üretti. Ama küçük bir ayrıntı vardı: Bu görüntü yeni değildi. 2007 yılında Antarktika’da çekilmiş bir belgesel sahnesiydi. Bilimsel bir gözlemdi.